কামৰ ধাৰণা, ৰিস্ক আৰু উচ্চাকাংক্ষা: ভাৰতৰ নৱপ্ৰজন্মই সলনি কৰিছে সফলতাৰ সংজ্ঞা

প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি ভাৰতীয় মধ্যবিত্ত সমাজৰ সপোনবোৰ এটা নিৰ্দিষ্ট সাঁচত আবদ্ধ আছিল। এটা ডিগ্ৰী লোৱা, এটা সুৰক্ষিত চাকৰি বিচাৰি উলিওৱা আৰু লাহে লাহে এটা স্থিৰ কেৰিয়াৰ গঢ়ি তোলা। আমাৰ সমাজত ‘উদ্যোগী’ হোৱাৰ কথাটো আছিল যথেষ্ট অনিশ্চয়তা আৰু সামাজিক চাপৰে ভৰা এক বিপদসংকুল যাত্ৰা।

কিন্তু বৰ্তমান সময়ত এই মানসিকতাৰ এক অভূতপূৰ্ব পৰিৱৰ্তন ঘটিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।

শেহতীয়াকৈ ‘লিংকডইন ইণ্ডিয়া’ৰ (LinkedIn India) এক সমীক্ষাত পোহৰলৈ আহিছে যে ভাৰতৰ নৱপ্ৰজন্মই কাম আৰু উদ্যমিতাক এক নতুন দৃষ্টিভঙ্গীৰে চাবলৈ শিকিছে। তথ্য অনুসৰি, ভাৰতৰ প্ৰায় ৭৫ শতাংশ ‘জেন-জি’ (Gen Z) উদ্যমীয়ে এতিয়া উপাৰ্জনৰ একাধিক পথ বা ‘মাল্টিপল ইনকাম ষ্ট্ৰীম’ৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে। তাতকৈও আশ্চৰ্যকৰ কথাটো হ’ল, লিংকডইন প্ৰ’ফাইলত নিজক ‘ফাউণ্ডাৰ’ (Founder) বা প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে পৰিচয় দিয়া ভাৰতীয়ৰ সংখ্যা বছৰেকত ১০৪ শতাংশ হাৰত বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ পৰা স্পষ্ট হয় যে উদ্যমিতা এতিয়া কেৱল এটা বিলাস নহয়, বৰঞ্চ ই এক মূলধাৰাৰ পেছাত পৰিণত হৈছে।

এই পৰিৱৰ্তন কেৱল এটা সাময়িক ধাৰা নহয়; ই ভাৰতীয় যুৱক-যুৱতীৰ কাম, ৰিস্ক লোৱাৰ ক্ষমতা আৰু উচ্চাকাংক্ষাৰ এক গভীৰ ৰূপান্তৰ।

আৰ্টিফিচিয়েল ইণ্টেলিজেন্স (AI) আৰু উদ্যমিতাৰ নতুন দুৱাৰ

এই পৰিৱৰ্তনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ অনুঘটকটো হৈছে ‘আৰ্টিফিচিয়েল ইণ্টেলিজেন্স’ বা এ.আই. (AI)। আগৰ দিনত এটা ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিবলৈ অফিচ, ডাঙৰ দল, কাৰিকৰী দক্ষতা আৰু বৃহৎ মূলধনৰ প্ৰয়োজন আছিল। কেৱল এটা ভাল ধাৰণা থাকিলেই ব্যৱসায় কৰাটো সম্ভৱ নাছিল।

কিন্তু এ.আই.-য়ে এই বাধাৰ প্ৰাচীৰবোৰ ভাঙি পেলাইছে। আজি এজন ডেকা ল’ৰা বা ছোৱালীয়ে কেৱল এটা লেপটপ আৰু ইণ্টাৰনেট সংযোগৰ জৰিয়তে এনেবোৰ কাম কৰিব পাৰে, যাৰ বাবে আগতে এটা সম্পূৰ্ণ বিভাগৰ প্ৰয়োজন আছিল। লেখা-মেলা কৰা, গ্ৰাফিক ডিজাইন, ভিডিঅ’ নিৰ্মাণ, কোডিং বা মাৰ্কেটিং—সকলোতে এ.আই. সঁজুলিয়ে সহায় কৰিব পাৰে। ফলত এজন ব্যক্তিয়ে অকলশৰীয়াকৈয়ে নিজৰ ঘৰ বা গাঁৱৰ পৰা একো একোটা উদ্যোগ গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছে।

লিংকডইনৰ সমীক্ষাত অংশ লোৱা প্ৰায় ৮০ শতাংশ উদ্যমীয়ে বিশ্বাস কৰে যে বৰ্তমান যিকোনো পটভূমিৰ পৰা আহি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাটো সম্ভৱ। আনহাতে, ৮৫ শতাংশ নৱপ্ৰজন্মৰ উদ্যোগীয়ে ব্যৱসায়িক সফলতাৰ বাবে এ.আই. আৰু ডিজিটেল সঁজুলিক অপৰিহাৰ্য বুলি গণ্য কৰে।

উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বাবে এক সোণালী সুযোগ

এই পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱ আমাৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বাবে অত্যন্ত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। ভৌগোলিক অৱস্থানৰ বাবে ইমান দিনে আমাৰ অঞ্চলৰ প্ৰতিভাশালী যুৱক-যুৱতীসকলে সুযোগৰ সন্ধানত বেংগালুৰু, গুৰুগ্ৰাম বা মুম্বাইৰ দৰে মহানগৰীলৈ ঢাপলি মেলিবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু এ.আই.-য়ে এতিয়া এই দূৰত্ব নাইকিয়া কৰিছে।

গুৱাহাটীত বহি থকা এজন ছাত্ৰই এতিয়া গোলকীয় গ্ৰাহকৰ বাবে ডিজিটেল ব্ৰেণ্ড সাজিব পাৰে। শ্বিলঙৰ এজন সৃষ্টিশীল যুৱকে ঘৰতে বহি অনলাইনৰ জৰিয়তে নিজৰ শিল্পৰ মুদ্ৰাকৰণ কৰিব পাৰে। যোৰহাটৰ এজন উদ্যোগীয়ে এ.আই.-ৰ সহায়ত কনচাল্টেন্সি বা ই-কমাৰ্চ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব পাৰে। পৃথিৱীখন এতিয়া লাহে লাহে সকলোৰে বাবে সমান হৈ আহিছে।

প্ৰত্যাহ্বান আৰু ভৱিষ্যত

অৱশ্যে, এই যাত্ৰা সম্পূৰ্ণ প্ৰত্যাহ্বানমুক্ত নহয়। ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাটো সহজ হৈ পৰাৰ লগে লগে বজাৰত মানহীন সামগ্ৰী বা সেৱাৰ ঢল আহিব পাৰে। সামাজিক মাধ্যমত কেৱল ‘ভাইৰেল’ হোৱাৰ দৌৰত আচল যোগ্যতা বা মূল্যবোধ হেৰাই যোৱাৰ সম্ভাৱনাও থাকে।https://thequantiq.com/as/rise-of-agentic-fraudsters-ai-cybersecurity-2026/

তদুপৰি, এ.আই.-য়ে যদি সকলো প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ কামবোৰ নিজে কৰিবলৈ লয়, তেন্তে ভৱিষ্যতে আমাৰ বৃহৎ জনসংখ্যাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত সংস্থাপনৰ সৃষ্টি হ’বনে? নে মানুহে উপায়হীন হৈহে ফ্ৰীলান্সিং বা উদ্যোগীকৰণৰ পথ বাচি ল’বলৈ বাধ্য হ’ব? এই প্ৰশ্নটোৱে অনাগত দশকত দেশৰ অৰ্থনৈতিক দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰিব। সেইবাবেই, পৰম্পৰাগত শিক্ষাৰ লগতে ‘এ.আই. লিটাৰেচি’ বা কাৰিকৰী শিক্ষা আজিৰ দিনত অতি প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে।

সামৰণি

ভাৰতত চলি থকা এই পৰিৱৰ্তন কেৱল ষ্টাৰ্ট-আপ বা উপাৰ্জনৰ ওপৰত সীমাবদ্ধ নহয়। ই হৈছে সফলতাৰ সামাজিক সংজ্ঞাৰ এক আমূল পৰিৱৰ্তন। আজিৰ নৱপ্ৰজন্মৰ বাবে সফলতা মানে কেৱল মাহেকীয়া স্থিৰ দৰমহা নহয়; তেওঁলোকৰ বাবে স্বাধীনতা, সৃজনীশীলতা আৰু নিজৰ কামৰ ওপৰত থকা অধিকাৰহে আচল সফলতা।

ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক ইতিহাসত এতিয়া এটা নতুন অধ্যায়ৰ সূচনা হৈছে। এতিয়াৰ নৱপ্ৰজন্মই সুযোগৰ বাবে অপেক্ষা কৰি বহি নাথাকে, বৰঞ্চ এ.আই. আৰু ডিজিটেল মাধ্যমৰ সহায়ত তেওঁলোকে নিজৰ ভাগ্য নিজেই গঢ়িবলৈ সাজু হৈছে।https://thequantiq.com/as/seujia-sonor-khoni-northeast-medicinal-bio-capital/